Momo” Michaela Ende to książka pozornie dla dzieci, a tak naprawdę bardzo filozoficzna. Jej główne przesłania krążą wokół czasu, relacji międzyludzkich i sensu życia. Najważniejsze z nich:
Czas to życie, nie pieniądz
Najmocniejszy motyw powieści. Szarzy Panowie przekonują ludzi, że trzeba oszczędzać czas, ale w efekcie kradną im radość, spontaniczność i sens istnienia. Ende pokazuje, że czas: nie jest zasobem do magazynowania, ma wartość tylko wtedy, gdy jest przeżywany, a nie „opłacalny”.
Sztuka słuchania i prawdziwe relacje
Momo ma niezwykły dar uważnego słuchania. Dzięki temu ludzie odnajdują rozwiązania problemów, czują się dostrzeżeni i ważni.
To przesłanie, że prawdziwa obecność i rozmowa są fundamentem wspólnoty — nie efektywność ani pośpiech. Krytyka świata nastawionego na wydajność. Powieść jest ostrą krytyką: konsumpcjonizmu biurokracji, życia podporządkowanego „wynikom”.
Ludzie w świecie Szarych Panów stają się coraz bardziej samotni, zimni i mechaniczni — niby mają więcej czasu, a żyją mniej. Wartość dziecięcej wyobraźni i zabawy Dzieci (i dorośli, którzy jej nie utracili) potrafią: cieszyć się chwilą, tworzyć, marzyć.
Ende podkreśla, że zabawa i fantazja nie są stratą czasu, ale jego najpełniejszym wykorzystaniem.
Odpowiedzialność za własne życie Każdy człowiek dostaje swój czas „na własność” i tylko od niego zależy jak go przeżyje komu go ofiaruje.
Nie da się oddać życia komuś innemu w depozyt — nawet w imię wygody.
Fragment próby MOMO 👇
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz