Wielka tułaczka (1940-1947) - opowiada Katarzyna Pielichowska - dołączono do opracowania w cyklu wspomnienia

Edward Remiszewski na podstawie opowieści Pani Katarzyny Pielichowskiej oraz wypracowania  Alicji Pielichowskiej.
Wykorzystano zdjęcia ze zborów  rodziny Pielichowskich

Losy wojenne rozrzuciły moją rodzinę po całym świecie. Groby: mamy- na Syberii, siostry Marysi- w Uzbekistanie, brata Michała- w Australii, brata Piotra — we Lwowie na Ukrainie, siostry Stefanii- w Anglii, ojca — w Tanzanii w Afryce. Aż trudno uwierzyć, że tyle przejechałam, zwiedziłam, przeżyłam - mówi Katarzyna Pielichowska

Miłe złego początki lecz koniec żałosny

Foto. Wikipedia

Zwycięska wojna z Polską trwała tylko kilka tygodni. Mieszkających w Rauscha Niemców rozpierała duma.

To fragment poprzedniego postu o rozpoczęciu wojny przez Niemców we wrześniu 1939 r.

Pomiędzy latami 1939 - 1945 ocean ludzkich nieszczęść.

A prawie sześć lat później - rozpacz mieszkańców. Relacjonuje M.Kutter. 

Cmentarz w sercu Afryki. AKTUALIZACJA - dodano stare kolorowane zdjęcia

 Po wielkiej tułaczce podczas II wojny Światowej rodzina Pani Katarzyny Pielichowskiej dotarła do Dar - es- Salaam w Tanganice (dzisiejszej Tanzanii)

Tu mieszkaliśmy w obozie dla uchodźców Condoa  Irangi - wspomina Pani Katarzyna. W obozie było bardzo dobrze, nie brakowało nam jedzenia, tu poznałam smak takich owoców, których już nigdy nie widziałam i nie smakowałam. Funkcjonował tu kościół katolicki, mszę